"خدايا،عقيده ي مرا از دست عقده ام مصون بدار.به من قدرت تحمل عقيده ي مخالف ارزاني كن.مرا همواره،آگاه و هوشيار دار،تا پيش از شناخت درست و كامل كسي يا فكري چه مثبت يا منفي،قضاوت نكنم.شهرت،مني را كه "ميخواهم باشم" قرباني مني كه "ميخواهند باشم" نكند.خودخواهي را چندان در من بكش يا چندان بر كش تا خودخواهي ديگران را احساس نكنم و از آن در رنج نباشم.انديشه و احساس مرا در سطحي پايين مياور كه زرنگي هاي حقير و پستيهاي نكبت بار و پليد "شبه آدمهاي اندك" را متوجه شوم،كه دوست تر ميدارم‌ "بزرگواري گول خور" باشم تا همچون اينان "كوچكخواري گول زن".

دكتر علي شريعتي